Voor alle Hollanders onder ons,
voortaan is de blog weer in het Nederlands. De
afgelopen periode hebben we alles in het Engels gedaan om de uitwisseling met
collega boten gemakkelijker te maken zodat we slechts 1 keer iets op papier
hoefden te zetten. Maar vanaf nu zijn we weer een NL blog.
De start van de ARC 2008
Maximum zeil op: 150
m2, Sinterklaas was er ook bij
zodat hij wist waar de Nederlandse
kindjes waren op de oceaan
Feest bij het vertrek
De kinderen zitten soms letterlijk op je nek
Yannick duikt onder de boot om de
propeller vrij te maken in het midden van de Atlantische Oceaan, rechts de
boosdoener
De kinderen vermaakten zich prima,
iedere dag een klein cadeautje of een DVD , welk kind gaat daar nu over
klagen
Met al die squalls hadden we wel
prachtige regenbogen. Natuurlijk ging er ook iets kapot en moest ik twee keer in
de mast om het te repareren. Helaas hield deze reparatie ook niet en moesten we
het zonder doen.
Van mooie tonijn tot heerlijke
tonijn steak, het was werkelijk de beste steak die ik ooit in mijn leven heb
gegeten. Deze tonijn was trouwens erg gulzig, hij had net een sardine gegeten en
dacht ook nog even een inktvis aan de haak te slaan. Helaas was de inktvis niet
echt en werd hij zelf aan de haak geslagen.
Alec moest zijn energie kwijt, een
bokskussen was een goede oplossing. Natuurlijk moest de klok om de vier dagen
een uur terug naarmate we verder West kwamen. De eerste keer is natuurlijk een
hele prestatie en die moest gevierd worden.
De kinderen leefden zich uit met hun
Sinterklaas cadeaus, Dokter Katie en Jedi ridder Alec. Terwijl Yannick de afwas
probeert te doen met 30 graden slinger bewegingen, een echte
uitdaging!
De schipper met een 10 daagse baard
daarna begon het te veel te kriebelen en is de baard er af gegaan. De kinderen
hadden met Isabelle pepernoten gemaakt, erg goed gelukt.
Squalls waren een plaag voor
SeaWalk, we hebben veel boten gesproken die nauwelijks squalls hebben gehad. Wij
dus wel. Op de radar is de squall goed te zien, buiten trouwens ook. Pfff, niet
leuk.
Katie zit lekker bij Pappa voor het
slapen gaan. Vis vangen ging erg goed, hier is een 80 centimeter Baracuda
aan de haak geslagen.
Om af te koelen hadden we een badje
met zeewater in de kuip. Dat bleek erg populair. 500 mijl van land kregen we bezoek
van een soort reiger. Die hoort echt niet op zee. Zeker een verkeerde afslag
genomen.
