Bodo
Twinga op avontuur
Willem Willemse / Ingrid van den Broek
Wed 8 Aug 2007 08:35
|
Eergisterenavond om 21.00 uur waren de mannen van
de SAR boot bij ons terwijl wij dobberend op open zee voor de Lofoten lagen. Om
precies te zijn voor de Moskenstraumen. Dit zijn zeer sterke stromingen, er zijn
meerdere boeken over geschreven, Edgar Allen Poe en Jules Verne (de maalstroom).
Timing was dus prima anders waren we vanzelf op land gezet door deze
stroming.
Towing lijn was klaar, zeilen binnengehaald dus kom
maar door! We willen naar Bodø!! (fonetisch uitgesproken als "Boedâh" (let op,
haagse uitspraak!).
Nee gaven zij aan, onze towing lijn werd niet
gebruikt, maar HUN lijn (hadden Maarten en Willem voor niets een uur geploeterd
om dit slim en goed te bevestigen zodat de boot in ieder geval heel zou
blijven). Lijn vast en scheuren maar dachten die SAR mannen! Ze trokken gelijk
van leer met 12 knopen!!! En dat over 4 meter golven heen. Dat hebben we een
paar minuten aangekeken en toen knapte de lijn. Hmmm, slechte lijn en toch
een beetje hard. Nieuwe lijn bevestigd en weer van leer. Na een kwartier
als surfboard over de golven gesjeesd te hebben, besloten we dat er niet mee te
sturen viel en het omslaan risico te hoog dus we hebben even over de marifoon
aangegeven dat een paar knoopjes minder ook wel handig zou zijn. De rest van de
sleep zijn we met 10 knopen gesleept. Zo gauw we binnen het Vestfjord waren was
dat ook prima omdat daar het water veel vlakker was. En het schoot goed op, om
05.00 uur gisterenochtend lagen we aan de kade in Bodo! Wat een feest!!
Een heerlijke haven, de grootste die we tot nu toe
gezien hebben, terrasjes overal, veel zeilboten, echt prima! Wij stonden
natuurlijk nog met onze Arctic spullen aan en kan je vertellen, als je dan een
haven binnenkomt waar het nu overdag 25 graden is, dan krijg je het wel heeel
warm. Die mannen van de SAR stonden zich ook kapot te lachen toen zij ons alleen
gekleed in een T-shirtje kwamen ophalen terwijl wij duidelijk 3 lagen kleding
aan hadden, bivakmuts, handschoenen en dikke boot laarzen.....
Toen we aankwamen hebben we geproost op de aankomst
en toen zijn we heerlijk ons bed in "gestort". Bizarre is dat de boot 8,5 dag
onder een helling van zeker 40 graden heeft gelegen maar daar raak je aan
gewend. Ligt de boot ineens stil, denk je voortdurend dat je bed beweegt OF er
komt een veerboot voorbij en Maarten ligt accuut op het mooie boot parket. Haha,
dat wilde hij zo graag van dichtbij bekijken, nou Maarten, dat had je ook gewoon
kunnen doen.
Paar uur geslapen en om een uur weer aan dek, het
eerste wat we zijn gaan doen is capucino scoren, uitgebreid lunchen, en wel zo
dat er niets van de tafel valt (we hebben tenslotte acht dagen in de boot niet
normaal aan tafel kunnen zitten ivm de golven!) en natuurlijk heerlijk
koel bier!
Avondeten moest en zou vis worden, hengels klaar
gemaakt en aan de slag, veel gelachen, weinig beet, terwijl de vissen voor je
uit het water springen. Maar Maarten had het goed voor elkaar, vriendje geworden
met Frederik uit Zweden, chef kok van het Radisson SAS hotel, want Frederik is
expert in vliegvissen, en dat leverde ons een super maaltijd op, een Sei
(koolvis) van twee en een halve kilo lag vijf minuten later op de kade. Maarten
heeft zijn kookkunsten getoond, en wij verlenen hem een ster! super lekker de
vis, met onze visser, op het dek verschanst, heerlijk om zo rustig in de haven
te genieten van het mooie weer, en de complimenten die Maarten en Ingrid van de
chef kok kregen voor het eten! Daarna hem vol met drank gegooid, kan je ook
lachen, donderde bij het afstappen van de boot net niet in het
water!
En natuurlijk wordt er op de steiger weer veel
gepraat, we zijn gewoon weer druk geweest en de flessen wijn schieten er
doorheen, nederlands stel, met nog meer problemen ontmoet, noren die een boot in
Nederland gekocht hebben en ook op weg naar Noorwegen door de kustwacht zijn
opgepikt, en zo gaat het maar door. En de havenmeester die je zeer behulpzaam
is, ofwel, bere gezellig, en wilde verhalen!!
En nu op naar de Volvo Penta Dealer, die
hebben we nodig voor het vaststellen van de oorzaak en reparatie, maar voorlopig
effe niets.
|